Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2006

Για αυριο και καθε μερα.

Φταιει ο καιρος; Φταιει το κεφι μου που παει κι ερχεται; Σημερα αποφασισα να γραψω για το aids. Μουφα μερα διαλεξα, δεδομενου οτι επειδη αυριο ειναι η παγκοσμια μερα, ολοι σημερα κι αυριο θα μιλανε, αλλα μετα θα το ξεχασουν παλι μεχρι του χρονου. Διαβαζα οτι διοργανωνουν διαφορες εκδηλωσεις που ξεκινουν σημερα & θα διαρκεσουν ως την Κυριακη. Δεν θα γραψω γι αυτες, οποιος θελει μπορει πολυ ευκολα να ενημερωθει. Θα γραψω για εναν φιλο μου που ειναι φορεας του hiv. Δεν νοσει και η αληθεια ειναι οτι δεν φαινεται καθολου. Το αναφερω αυτο γιατι ναι μεν δεν περιμενα να εχει κερατα που θα γραφουν "aids", αλλα επειδη η εικονα που εχουμε οι περισσοτεροι ειναι απο ταινιες τυπου "Philadelphia", που εχουν γυριστει πολλα χρονια πριν και εχεις την εντυπωση μιας ραγδαιας πτωσης του αλλου. Δεν ξερω πολλα για το θεμα, περαν του οτι σημερα με τα φαρμακα που υπαρχουν ειναι μια χρονια νοσος. Ξερω επισης οτι ο φιλος μου παιρνει πεντε χαπια καθε μερα, πραγμα που εχει δυσκολεψει την ζωη του, αφου δεν πρεπει σε καμια περιπτωση να ξεχασει δοση η ν' αργησει να την παρει. Και ψυχολογικα ειναι χαλια. Το χει μοιραστει με ελαχιστους και αρνειται να παει σε κεντρο ψυχολογικης υποστηριξης, πραγμα που το θεωρω λαθος, αλλα δεν ξερω πως θ' αντιδρουσα κι εγω στην θεση του. Αλλωστε το χει μαθει σχετικα προσφατα. Δεν ξερω πως να τον βοηθησω. Φανταζομαι οτι αυτα που του λεμε ως ψυχολογικη υποστηριξη θα του φαινονται "πιπες". Χαιρομαι που με εμπιστευτηκε, αλλα αραγε ποσο μπορω να βοηθησω; Το μονο που μπορω να κανω ειναι να ειμαι διπλα του σε οτι χρειαστει και να του δειχνω οτι τιποτα δεν εχει αλλαξει μεταξυ μας, πραγμα ευκολο αφου ακομα δεν μπορω να το πιστεψω. Εχει καποιος σας αναλογη εμπειρια;
Δεν το επαιρνα αψηφιστα το θεμα του aids (ισως γιατι ειμαι λιγο χεστης με αρρωστιες κτλ), αλλα τωρα που ηρθε και στην "αυλη" μου, εχω τρομοκρατηθει, δεν το κρυβω. Δεν ξερω τι αλλο να γραψω. Να προσεχουμε πολυ. Για πλακα μπορει η ζωη μας να ερθει τουμπα.

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2006

Τι απεγινε η Στελλα Λοιζου;

Καθε Κυριακη, με την αυγουουλα, αγοραζα "Το Βημα" & ετρεχα να διαβασω την κριτικη θεατρου της αγαπημενης Στελλας Λοιζου. Μιλαμε για την απολυτη bitch κριτικο. Ο τιτλος της κριτικης για την "Μηδεια", "Party by the pool", εχει περασει στην ιστορια. (Ηταν τοτε που στην Επιδαυρο, ειχαν στησει πισινα για την παρασταση). Συμφωνουσες η διαφωνουσες οι κριτικες της διαβαζονταν μονορουφι. Το καλοκαιρι η Στελλα εξαφανιστηκε. Ελα ομως που ακομα δεν εχει εμφανιστει, πραγμα που σιγουρα εχει χαροποιησει πολλους θιασους, εμενα ομως εχει κανει τις Κυριακες μου φτωχοτερες. (Γενικα, αυτη την σεζον το Βημα, εχει γυρισει την πλατη του στο θεατρο) Τι συμβαινει; Τι επαθε η Στελλα Λοιζου; Την εφαγε καποιος λαχανο; Της εκαναν βουντου; Δαγκωσε την πεννα της & φαρμακωθηκε; Την σκοτωσε ο Γεωργουσοπουλος γιατι εγραφε καλυτερα απο αυτον; Απευθυνω εκκληση σε οποιον ξερει τι απεγινε η Στελλιτσα να μ' ενημερωσει. (οι πληροφοριες μου λενε οτι το "Στελλα Λοιζου" ηταν ψευδωνυμο) Βοηθηστε με, εχω συνδρομο στερησης!

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2006

Sunday.

Τελικα χθες πηγα για καφε στο "Μαγκαζε". Ωραιο μαγαζι. Τσουκου τσουκου γινεται κι εκει πιατσα, αν σκεφτεις πιο κατω & τα "kinky" & "tit". Αντε να περασουμε ωραιο χειμωνα, αν & χθες ανησυχησα, μηπως εχει χαλασει η εμφανιση μου, μηπως εχω γινει πιο ευαλωτος & δεν εχω αυτο το Ελλη Σταη look, που λεει & ο Ακης, το οποιο κακα τα ψεμματα μ'εχει γλυτωσει απο πολλα, αφου κανει το κοινο να μασαει να πλησιασει κατευθειαν!!!
Χθες ομως καθως γυριζα σπιτι μου, οχι ενας, οχι δυο, αλλα τρεις εμποροι με πλησιασαν να μου πουλησουν ναρκωτικα. Ηρωινη συγκεκριμενα. Ο ενας "Ψαχνεις κατι;", ο αλλος "Φιλε, εχω πολυ καλο πραμα" & κατι παρομοιο & ο τριτος. Κανονικα ηθελα να τους πω "Πας καλα ανθρωπε μου; Σου φαινομαι να τρυπιεμαι; Σου φαινομαι ανθρωπος που ζηταει πενηντα λεπτα απο τους περαστικους;", στην πραγματικοτητα ομως απλα τους προσπερασα! Κλονιστηκα ομως, διοτι 1,5 χρονο στην περιοχη ποτε κανεις δεν με ειδε ως πελατη. Τι αλλαγη εχει συμβει; Εχω παρακμασει; Εχει γραψει η περιοχη στο προσωπο μου; Γιατι αν ειναι ετσι να μετακομισω το συντομοτερο. Να ηταν ενα τυχαιο γεγονος, τυπου ειχαν πεσει αναδουλειες & την επεφταν σε οποιον περναγε;
Με αυτους τους προβληματισμους χαζευα το super deal, με την Ρασελ, η οποια συγνωμη κι ολας ξεκωλιαστηκε. Εκτος αν της χρωσταγε λεφτα ο θεος, γιατι αλλιως δεν εξηγειται τετοια επιτυχια! (Λετε να ηταν στημενο, για να μην βλεπει κανεις Αρναουτογλου;)
Με τουτα και μ'εκεινα εχω ανησυχησει!
Υ.Γ. Δεν πηγα τελικα να δω τον Τζεμις Μποντ, πηγε ομως ο αδελφος μου του οποιου του αρεσε πολυ η Eva Green. Τι να πει κανεις; ...Παιδια!
Υ.Γ.2. Συμβαινει τωρα! Παει χαλασε & το Κολωνακι! Κυπριοι φοιτητες κανουν συγκεντρωση στην Ηροδοτου! Τι Decadence!!!

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2006

Βλακεια.

Σημερα σκεφτηκα να μιλησω για ποδοσφαιρο, αλλα τελικα ειπα να μην σας αποτελειωσω Κυριακατικα του Αγ. Στυλιανου! Αν & δεν νομιζω να σας χαλαγε μια φωτογραφια του Εκι Γκονζαλες, δεν ξερω πως να την βαλω & δεν εχω αυτη την στιγμη το κουραγιο να μαθω. Οπως μπορει να καταλαβει ο καθενας, δεν εχω τιποτα να πω σημερα. Θελω να παω για καφε. Τιποτα αλλο.

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2006

Τζεμις Μποντ, Τζεμις Μποντ, Τζεμις Μποντ θα γινω!

Χθες ειχα μια συζητηση για την νεα ταινια του James Bond. Ναι, ξερω, σοβαρες συζητησεις εχουμε, αλλα τελος παντων εχουμε την αυτογνωσια να συζηταμε για πραγματα που μας παιρνει! Τι να συζητουσαμε; Που θα κοψει ο Αλογοσκουφης τις διαγνωστικες εξετασεις; Τελος παντων, την ταινια δεν την εχω δει ακομα. Το θεμα μας ηταν ο Daniel Craig. Εκανα το λαθος, να πω οτι ειναι πολυ ωραιος. Τι το θελα; Επεσαν να με φανε! Το ξεπλυμα, ο κρυοκωλος, ο μπηξε, ο δειξε, που ειναι σαν τον Βλαντιμιρ Πουτιν (αυτο το χα ξανακουσει). Συγνωμη, ασχημος ειναι ο Βλαντιμιρ; Ασε που κι αυτος ηταν πρα-χ-τορας! Ηταν καλυτεροι οι ανυπαρκτοι κουστουμακηδες πριν; Δεν πρεπει να χει και μια πουτανια στο ματι ο πρακτορας; Ασε που εχω κουραστει με τον Σον Κονερι. Φτανει, πια! Ουτε ο παπας. Καλος ηταν, αλλα εχουν περασει 40 χρονια. Κι ο Αιμιλιος Βεακης καλος ηταν στα χρονια του, αλλα τωρα ειμαστε στο 2006! Τελος παντων, επειδη με συγχησαν, θα ηθελα την γνωμη σας, μεχρι να παω να δω & την ταινια!

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2006

Love comes quickly

Sooner or later
this happens to everyone
to everyone
You can live your life lonely heavy as stone
Live your life learning and working alone
Say this is all you want but I don't believe that it's true
'cause when you least expect it waiting round the corner for you
Love comes quickly
whatever you do you
can't stop falling
Love comes quickly
whatever you do you
can't stop falling
You can live a life of luxury if that's what you want
Taste forbidden pleasures whatever you want
You can fly away to the end of the world
but where does it get you to?
'cause just when you least expect it
just what you least expect
Love comes quickly
whatever you do you
can't stop falling
Love comes quickly
whatever you do you
can't stop falling
I know it sounds ridiculous but speaking from experience
It may seem romantic and that's no defence
love will always get to you
Sooner or later, sooner or later
this happens to everyone
to everyone
You can fly away to the end of the world
but where does it get you?
Love comes quickly
whatever you do you
can't stop falling
Love comes quickly
whatever you do
can't stop falling

(Pet Shop Boys 1986)

Λαικο προγραμμα.

Πληττω. Βαριεμαι. Εχει κι αυτο τον παλιοκαιρο (την μερα που σε γνωωωωρισααα). Ολα μου φαινονται βαρετα. Ο Χατζηγιαννης που θα ειναι στο vox, "πετωντας" εξω τους συναδελφους του, που ηδη τραγουδουν εκει κι αφου δεν τα βρηκε με αλλο κεντρο. Ο αντιποδας του "καλου παιδιου" Πλουταρχου, που ειμαι πολυ περιεργος να μαθω ποιος ειναι κομμωτης του & ποσο τον μισει. Η Πεγκυ Ζηνα σε ολη την Αθηνα, μην τυχον & χασουμε την εναρξη, η Αντζελα σε ολες τις εκπομπες, για να παμε κι απο εκει με την χρονομηχανη, να την δουμε με τον Πανταζη (κριμα που δεν εχουν μαζι & τον Κοντολαζο). Σκεψου να γινει & στα Ελληνικα η επιστροφη των 80'ς & να κανουν επανεμφανιση η Λιζετα Νικολαου, η Πωλινα και ο Μηλιωκας! Εφιαλτης! Να κυκλοφορησει το "Τσαι με λεμονι (2006 remix)". Τρελη πληξη στο μυαλο μου. Ξερει καποιος εστω κι ενα τραγουδι του Σταθη Αγγελοπουλου; Και μεσα σε ολα τρεις φιλες μου, πηγαν να δουν την Εφη Θωδη, του "can't take my eyes off you" μαζι της κι ο Τριανταφυλλος που απο τοτε που κατεβηκε απο τα τακουνια χαθηκε, και απορουσαν που δεν ειχε κοσμο το κεντρο... Το τελος της λογικης. Γιατι γραφω αυτες τις βλακειες δεν ξερω. Τελος θα ηθελα να θεσω ενα ερωτημα "Τι απεγινε η Κατερινα Γρυπαρη;;;"
(Χαλια, ειμαι!)

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2006

Ο εισπρακτορας.

Καθομαι στο Κολωνακι. Παρατηρω τους εισπρακτορες που πανε πανω κατω. Νομιζα οτι οι εισπρακτορες ηταν επαγγελμα που χε εξαφανιστει. Δεν τους ειχα προλαβει στα λεωφορεια. Θυμαμαι μικρος, σε καποια παλια λεωφορεια, ακριβως πριν την πισω πορτα, την ειδικη θεση του εισπρακτορα. Εισπρακτορας βεβαια δεν υπηρχε κι ετσι οποιο παιδακι εμπαινε στο λεωφορειο, ειχε απωθυμενο την συγκεκριμενη θεση, οπως τωρα λυσσανε να χτυπησουν στο μηχανημα τα εισητηρια. Αβυσσος η ψυχη του παιδιου. Τουλαχιστον τοτε, εκεινη η θεση ειχε πολλα αβανταζ. Κατ'αρχας ηταν λιγο πιο ψηλα, οποτε εβλεπες καλυτερα. Επισης ξεχωριζες απο την πλεμπα των επιβατων & τελος παντων ηταν ενα παιχνιδι. Τωρα το μηχανημα για τα εισητηρια, αδυνατω να καταλαβω τι χαρα τους προσφερει. Τελος παντων.
Τα χρονια περασαν & το ειχα ξεχασει αυτο το επαγγελμα. Ο Δημος Αθηναιων παλι, οχι! Ετσι ξαναθυμηθηκα τους εισπρακτορες, παρακολουθωντας ενα ζευγαρι (αγορακι-κοριτσακι) επι δυο ωρες ν'ανεβοκατεβαινουν ενα μικρο δρομο, μην τυχον & τολμησει κανενας & παρκαρει χωρις καρτα, να τον πιασουν απο τ'αυτι να τον πανε στον Νικητα Κακλαμανη. Που αμα ημουν εγω ο Νικητας θα ειχα αυξησει το ποσο πληρωμης, διοτι οταν ξερεις οτι θα σου βαλω το παρκομετρο, και απλα το παγωνω για τις εκλογες (σε κοροιδευω κι απο πανω) & πας & με ψηφιζεις, τα θελει ο κωλος σου & γιατι να σ'αφησω παραπονεμενο; Παμε παλι στους εισπρακτορες. Απορω. Δυο ωρες πανω κατω ενα δρομο πενηντα μετρα. Με το που πηγαινε καποιος να παρκαρει, κρυβοντουσταν στην πρωτη πολυκατοικια που βρισκανε & μετα εβγαιναν να πανε να δουνε. Ετσι και ειχε καρτα, πληρης απογοητευση, πραγμα που με κανει να πιστευω οτι δουλευουν με ποσοστα η τουλαχιστον υπαρχει ενας τιτλος τιμης τυπου "Εισπρακτορας του μηνα" οπως εχουν τα φαστ φουντ "Υπαλληλος του μηνα". Αναρωτιεμαι, ποσο χαμηλα μπορει να πεσει καποιος για να εχει μια δουλεια; η μηπως το ειχαν απωθυμενο ως επαγγελμα απο παιδια & να τους δικαιολογησω που εκαναν το ονειρο τους πραγματικοτητα;

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2006

Στην κουζινα ολοταχως!

Σημερα που ειναι μια βαρετη ημερα, αποφασισα να επανελθω στο θεμα που εφερε φαντασιωσεις, προσκλησεις, απειλες, παραπονα κι ενα προβατο στην κουζινα μου! Η αληθεια ειναι οτι η υπεροχη θεα στον απεναντι εβδομο οροφο, υπαρχει & στο υπνοδωματιο, πληροφορια που απεκρυψα για να μην νομιζετε οτι ψαχνω για σεξ & παρτουζες, την στιγμη που ειμαι ντεφορμε & με τρια παραπανω κιλα! Η δευτερη αληθεια, ειναι οτι ολη η πισω πλευρα, προσφερει υπεροχη θεα οχι μονο στον απεναντι εβδομο, αλλα & στον εκτο & ογδοο. Ο εκτος οροφος δεν θα μας απασχολησει & ποτε. Ο ογδοος παλι, συναγωνιζεται τον εβδομο, αν & χανει στα σημεια. Διοτι ποσο ενδιαφερον μπορει να εχει ενα απλο σεξακι & μαλιστα κουκουλωμενο, μπροστα στα χουφτωματα, στριπτηζ, αυνανισμους & αχαλινωτο σεξ του εβδομου;
Επισης, πανω που σαν θεατης, ειχα κουραστει να βλεπω πλενωντας τα πιατα, οσα σας εχω αναφερει, οι κατοικοι του εβδομου, που προφανως νοιαζονται για το κοινο τους, εμπλουτισαν το ρεπορτοριο! Πρωτον, αρχισαν να φερνουν και γυναικες & δευτερον εβαλαν και κατι σαν κουρτινες. Το αποτελεσμα, απεδωσε καρπους, διοτι εκει που βαριοσουν να πεσει το ματι σου, αφενoς εμπλουτιστηκε το καστ, αφετερου εχεις βαθμο δυσκολιας για να παρακολουθησεις, οτι σου προσφεραν πριν στο πιατο. Τωρα λοιπον, αναγκαζομαι να καρφωνομαι, και να εχει φτασει στο Πακισταν η πληροφορια οτι σε αυτο το σπιτι, μεταμορφωθηκα σε κατινα. Σαν τον James Stewart στο "Rear Window", μονο που ειμαι αρτιμελης & δεν χρησιμοποιω φωτογραφικη μηχανη. Παντως παροτι δεν συντελειται καποιο εγκλημα, πολυ θα ηθελα να ειχα κι εγω μια Grace Kelly, να την στειλω απεναντι, να γνωρισει τους πρωταγωνιστες & να μου απαντησει διαφορα ερωτηματα, οπως "βρωμανε ολοι αυτοι;" "χρησιμοποιουν προφυλακτικο;" "τι βλεπει ο εγχρωμος παπας οταν αυνανιζεται;". Καυτα ερωτηματα, φιλε αναγνωστη!
Τωρα, λοιπον που εχω ξεκατινιαστει στο διαδικτυο, θα κανω προσπαθεια απεξαρτησης, τοποθετωντας περσιδες στο παραθυρο της κουζινας, ετσι ωστε να πλενω τα πιατα απερισπαστος. Επισης νομιζω οτι ηρθε η ωρα να ξεκινησω να διαβαζω τα διηγηματα του Καποτε, βιβλιο, που εχει πιασει αραχνες στο τραπεζακι.
Το κερδος παντως (ναι, υπαρχει & τετοιο) απο ολο αυτο το μπανιστηρι, ειναι οτι βλεπω με αλλο ματι πλεον τους πινακες του francis bacon. Σε τετοιο βαθμο, που μου εχουν γινει τοσο κατανοητοι οσο ο "παππους με το τσιμπουκι" (αγνωστου) η "H Σφαγη της Χιου" (Delacroix). Ουδεν κακον, αμιγες καλου!

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2006

Τα κιλονια.

Εχω παρει τρια κιλα. Την δυσαρεστη ανακαλυψη, εκανα χθες βραδυ. Το ειχα ψιλιαστει οτι εχω παρει, αλλα το "τρια" μου επεσε βαρυ. Ηταν λογικη συνεπεια, αφου εχω αποκτηνωθει τον τελευταιο καιρο & τρωω σαν τον βοδι. Η υπερασπιστικη γραμμη μου, ειναι οτι δεν μ' αφηνουν ν' αγιασω. Την μια στο "χρυσοψαρο", την αλλη στα "friday's", την τριτη στα "σερμπετια", ανθρωπος ειμαι, λυγιζω. Το δραμα, βεβαια, ειναι οτι περναω φαση εγκυου. Αν μπορουσα να φαω & τα επιπλα, θα τα ετρωγα. Δεν με βοηθα κι ο ΑΝΤ1! Ανοιξα χθες κατα λαθος την τηλεοραση & ειχε η Τατιανα, θεμα, την νευρικη ανορεξια. Το εβλεπες & ελεγες, φερτε μου να φαω, μην τυχον & καταληξω ετσι. Ποιον ενδιαφερουν ολα αυτα; Κανεναν. Τα γραφω για να το βλεπω συνεχεια μπροστα μου, μπας & το ραψω το ρημαδι & σταματησω να φαρμακωνω! Μηπως & ξαναπαω γυμναστηριο, που εχω να πατησω δυο μηνες. Απο Τριτη, σε Τριτη το παω (Δευτερα, δεν με βολευει).

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2006

Η Τρελο-Μπετυ.

Καποιες φορες, εκει που δεν εισαι καθολου καλα, εμφανιζεται κατι απο το παρελθον σου, που μπορει να σου φτιαξει το κεφι. (Καλα, συμβαινει & το αντιθετο, αλλα δεν ειναι το θεμα της αποψινης μας εκπομπης) Ετσι κι εγω σημερα επεσα πανω στην Μπετυ. Την τρελη ηθοποιο. Κι οταν λεω τρελη, το εννοω. Το επισημαινω γιατι πλεον το χρησιμοποιουν ολοι για ολους. Εχει λιγη πλακα ο αλλος; Τρελος! Εχει φρικαρει απο την δουλεια και κανει μια βλακεια να ξεδωσει; Τρελος! Οδηγαει γρηγορα; Τρελος! Βαζει γκολ; Ειναι τρελος ο αρχηγος! Τελος παντων, εδω μιλαμε για τρρρρρρελη!
Ειχα να την δω χρονια. Απο τοτε που πηγαιναμε μαζι στην δραματικη σχολη. Η Μπετυ...που για να ξεπερασει μια ερωτικη απογοητευση, ετρωγε τρεις μηνες μονο σοκολατες 3-bit! Τιποτα αλλο! Η Μπετυ που εκανε προβες τον μονολογο της Κλυταιμνιστρας, καθε πρωι στις 6, ολογυμνη (για να πιασει το μεγαλειο της τραγωδιας, διοτι οσο να πεις ο Zara η ο Versace σε μια ωρα που δεν ειναι κοινης ησυχιας σε αποσυντονιζει) γκαριζοντας στην αραιοκατημενη περιοχη της Κυψελης.(με τις συνεπειες που ολοι φανταζεστε-Αστυνομια, βρισιδια κτλ). Η Μπετυ που οταν ηθελε να φυγει απο καπου & εσυ δεν ξεκουβαλαγες, σ'εκανε ρεζιλι φωναζοντας την ηρωικη ατακα "Τελειωνε μωρη! Εχουμε να παμε & στου παπα!"(Απο καποιο εργο ηταν & της ειχε κολλησει-Την φωναζε δε, ασχετως αν ηταν με αντρα η γυναικα μαζι.) Η Μπετυ που οποτε εκανε αυτοσχεδιασμο, μαζευοταν ολο το συμπαν να την δει. Ποτε δεν ηξερες τι ηταν ικανη να κανει & ποτε δεν σε απογοητευε. Εννοειτε οτι η Μπετυ μετα την σχολη επαιξε ελαχιστα στο θεατρο. Πως να τιθασευσεις αυτο το πλασμα;
Θα μπορουσα να γραφω ωρες για οσα ειχε κανει η Μπετυ στην σχολη αφηνοντας το στιγμα της σε ολους μας. Και να μετα απο χρονια η Μπετυ μπροστα μου, σαν να μην περασε μια μερα να μου λεει "Ρε, μαλακα, απο τωρα ασπρισαν τα μαλλια σου;" "Ε, ναι" ψελλισα εγω. "Γιατι δεν τα βαφεις;" μου απαντα αμεσως. "Ειπα να τ'αφησω φυσικα" "Α, καταλαβα! Γοητεια! Richard Gere κι ετσι" "Δεν ειχα αυτο ακριβως στο μυαλο μου, αλλα ας ειναι" της απαντησα γελωντας απο το κοπλιμεντο. Ανταλλαξαμε τηλεφωνα, με την υποσχεση να πιουμε καφε, να τα πουμε. Βλακειες. Κανενας δεν προκειται να παρει τον αλλο. Θα ξανασυναντηθουμε παλι τυχαια στον δρομο, ειμαι σιγουρος. Θα ξαναβρεθει μπροστα μου, καποια στιγμη που θα ειμαι παλι χαλια, να μου ξυπνησει τις μνημες απο εκεινα τα ωραια χρονια.

Συγχηση

Σημερα εχω πολλα νευρα. Πως να κατσω λοιπον να γραψω κατα παραγγελια του κοινου το πονημα του ματακια "Στην κουζινα ολοταχως"; Θεμα το οποιο δεν αναφερεται σε ανουσιες συνταγες που κανεις δεν θα φτιαξει. Και σκεψου απο την επιτυχια, να βγω & εγω στους δρομους σαν τον Μαμαλακη, μονο που αντι για συνταγες μαγειρικης, θ' ακολουθησω την συνταγη του εβδομου οροφου & θα καλυπτω σατυρους, φουντωμενους αλλοδαπους & παρτουζες της επαρχιας. Και οχι τιποτ' αλλο αλλα για ποσο θα μαι ενας απλος παρατηρητης; Πολυ θελει να σε παρει η μπαλα & να μπεις & εσυ στην δραση; Παω για εξιλεωση να διαβασω την "Ζωη του παιδιου" & αμα ηρεμησω θα επιστρεψω.
Υ.Γ. Αυτος ο ηλιθιος μετρητης επισης, πως γινεται χθες να ηταν 14 & σημερα 9; Υπαρχει κανενας μαστορας στην παρεα να το φτιαξει;

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2006

Ο εβδομος οροφος.

Αφου μπηκα στον χορο θα χορεψω. Δεν με φοβιζει ουτε το κολοκυθι, που μπορει να με κραξει (& μαλλον δικιο θα χει), ουτε κειμενα αλλων μπλογκερς που διαβαζα χθες & μου κρεμασε το σαγωνι. Ευτηχως που ειναι χειμωνας & δεν παιζουν μυγες.
Σκεψου οτι δεν επεσε σχεδον καθολου το ματι μου στον καταραμενο απεναντι εβδομο οροφο, που διαμενουν ο σατυρος εγχρωμος παπας & οι Πακιστανοι παρτουζιαρηδες που οσο και να θελεις να μην πεσει το ματι σου & νιωσεις σαν την Κατινα που παρακολουθει τους γειτονες...πεφτει το καταραμενο. Παντως αυτος ο εβδομος οροφος ειναι η χαρα του κοτσομπολιου & του ματακια. Κριμα που δεν θ'αντεχε την περιοχη μια κλασσικη περιεργη μεσηλικη Ελληνιδα. Θα μαθαινε πολλα πραγματα! Οπως οτι δεν ειναι ολη η μαυρη φυλη προικισμενη, η οτι επαιξε παρτουζα πανω στο καινουργιο πουλοβερ που αγορασε η Λελα, προτου αυτο παει στο μαγαζι με τις καλες τιμες. Κυριακες πρωι, δε, μπορει ν' αποκτησει την δυσαρεστη γνωση οτι μια θεοχοντρη μαυρη που τραγουδαει γκοσπελ, μπορει ν'ακουγεται χειροτερα κι απο την Βερα Λαμπρου. Πασχιζω καθε φορα να ξεκολλησω τους καλεσμενους μου απο την κουζινα, δωματιο που προσφερει υπεροχη θεα στα γεγονοτα του εβδομου. Οχι βεβαια, οτι οι αλλες πλευρες του σπιτιου υστερουν σε θεα. Μεταξυ Ακροπολεως, Φιλοπαππου και Αστεροσκοπειου, μπορει κανεις να θαυμασει την αιθουσα οπου μουσουλμανοι, εκκλησιαζονται υπο το βλεμμα της Αμερικανικης σημαιας που κοσμει μια γωνια της αιθουσας, θεαμα που ομως δεν συγκεντρωνει & τοσο το ενδιαφερον των καλεσμενων μου. Ακομα και σε μια επισκεψη τελικα, το σεξ, ειναι αυτο που πουλαει. Σιγα την ανακαλυψη θα μου πεις. Σωστο κι αυτο.

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2006

Υπαρξιακο.

Τι κανω εδω; Ποιος ειμαι; Πως μ'εμπλεξε ετσι η τραγουδιαρα; Πως σκατα κοιμηθηκα & πεταει πισω το μαλλι μου; Γιατι επιτεθηκε ο Τσαλικης στον Κιαμο; Ποτε θα κερδισω στο "Εθνικο λαχειο"; Γιατι δεν καθαριζουν την γειτονια μου απο τα Πακιστανα; Απο που κι ως που εδινα παρομοιες απαντησεις με το κουνελι στην συνεντευξη; Και ποιος απο τους δυο μας πρεπει ν' ανησυχει;